 |
|||
|
ŞANS ANCAK HAZIRLIKLI BEYİNLERE YARDIM EDER... |
|||
|
|
ESKİ TÜRKÇE BAZI KELİMELER: alkamak : Hayır dua etmek, iyi dilekte bulunmak. alkış : Hayır dua, iyi dilek. arbağ : koruyucu ruh. argımak : En iyi at soyu. aş : Ölünün hatırasına verilen büyük şölen.(Yok Aşı) ayçığı altun tug : Direğinin üstünde ay (hilal) bulunan sancak. Boynuna kuşak sarmak : Teslim olma sembolü. cekmecek : Teke tek döğüş. çora : Başbuğ ve hanların muhafızları olan kırk savaşçı alpların ünvanı. Bu ünvan zamanla unutulmuştur ancak şahıs adlarında görülmeye devam etmiştir. (Akçora, Bayçora, Külçora) çumak : "Kesik kulaklı" demektir. En eski zamanlarda koruyucu ruhun himayesini kazanmak için çocuğun kulağı kesilmiş, sonraları bu adetin yerine küpe takmak geçmiştir. dulga : miğfer kargamak : Lanetlemek, beddua etmek. kargış : Beddua, lanetleme. kazı : Atın karın yağından yapılan sucuk. kopuz : Bütün Türklerce bilinen saz aleti. kökcal : Manasa, oğluna ve torununa verilen ünvan, Bozkurt demektir. kurgan : kale sarı bal : Baldan yapılan alkollü içki. taban dilme : Esirin, kölenin kaçmaması için ayak tabanının kesilerek tuzlanması. tayı : Kurban ayini. tolga : miğfer tölge : Bir tür fal. tulpar : Efsanevi kanatlı at. umay : Çocukları ve hayvan yavrularını koruyan dişi ruh (melek). uran : Parola, şıar. Boyların savaşta kabilesini yardıma çağırmak için kullandıkları kelimeler. Her boyun bir uranı vardır. Kazak ve Kırgızların ortak uranı "Ateş". Alaş! dep uran iştilse Kimin kanı kaynamaz? yada, cada taşı : Yağmur yağdıran taş. yog : Matem töreni. Ölüyü anmak için verilen ziyafet. Kırgızlar ve Kazaklar bu ziyafete "aş" derler. zagn : Örf ve adetlere dayanan kanun. |
||
